The Dream Syndicate – Tell Me When It’s Over: The Best οf Dream Syndicate (1992)

Καμιά φορά είναι περίεργο πως κάποια συγκροτήματα ή καλλιτέχνες αφήνουν ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στη μουσική ιστορία, παρά το γεγονός ότι είχαν μικρή καριέρα και αντίστοιχα λιτή (σε αριθμό) παραγωγή δίσκων. Οι Dream Syndicate κυκλοφόρησαν μόλις τέσσερις δίσκους, αλλά ως σήμερα συγκαταλέγονται στα σημαντικά συγκροτήματα της αμερικάνικης underground της δεκαετίας του 1980. Και αυτό γιατί παρά το γεγονός ότι δεν γνώρισαν ποτέ εμπορική επιτυχία, έμειναν στην ιστορία ως εκπρόσωποι της σκηνής που αποκαλέστηκε Paisley Underground (μαζί με Green On Red, Rain Parade, The Long Ryders, The Bangles). Παρακλάδι και η PU μιας ακόμα ευρύτερης οικογένειας, της Jangle Pop (R.E.M., The Smiths, The Go-Betweens, The Stone Roses, The Housemartins κ.λπ.), η PU, που εκδηλώθηκε κυρίως στο Los Angeles, ενσωμάτωσε στοιχεία της ψυχεδελικής και garage rock με τη folk rock μουσική (εμπνεόμενη κυρίως από τους Byrds), δημιουργώντας χαρακτηριστικό ήχο, δομή και χρώμα στη μουσική των συγκροτημάτων που διακρίνονταν από πλούσιες φωνητικές και κιθαριστικές αρμονίες και στιβαρή αν και υποβόσκουσα ρυθμική βάση. Το Tell Me When It’s Over, συγκεντρώνει τις καλύτερες στιγμές αυτής της βραχύβιας πορείας, αποδίδοντας τα δέοντα σε όλη τους τη δουλειά. Βέβαια, τα περισσότερα κομμάτια του δίσκου προέρχονται από το ντεμπούτο τους, το The Days of Wine and Roses, το οποίο είχε προκαλέσει αίσθηση με την αλά Velvet Underground κιθαριστική περιπλάνηση και βοήθησε στο χτίσιμο της underground φήμης τους. Η συνέχεια του συγκροτήματος δεν ήταν τόσο επιτυχής, καθώς απέβαλαν τη Velvet αισθητική ενώ έγινα πιο μελωδικοί και λιγότερο θορυβώδεις, αλλά και από αυτή τη συνέχεια έχουν προκύψει μικρά διαμαντάκια. Στη συνέχεια ο επικεφαλής του συγκροτήματος Steve Wynn θα ακολουθήσει τη δική του μοναχική πορεία, η οποία όμως τον έκανε αρκετά αγαπητό στην Ελλάδα.

Πηγή: Mark Deming, AllMusic, Wikipedia 

1) Tell Me When It's Over

2) Loving The Sinner, Hating The Sin

3) Merrittville